smutek

Gdzieś pod moim okiem się kończy powieka.

Tam łzy powstają, gdy płaczę ze szczęścia,

tam mieszkasz, tam czekasz, aż potrę myślami

Twoje marzenia. Czy jestem w nich? Czy mnie nie ma?

Tam, gdzie moja ręka, tam  Twoja czeka.

Splatają się w warkocz, który nie pęka.

Oplata mnie całą, jestem zamknięta.

Czy to Twoja miłość? Czyś Ty mnie opętał?

Jestem dotknięta, jestem naznaczona

od pierwszej sekudny gdy Tyś mnie pokochał

Nie jestem smutna. Nie dlatego płaczę.

Gdy znów Cię zobaczę, zostaniesz na zawsze?

Jak dym z papierosa odchodzi tęsknota,

lecz nie na długo. Powraca jak kotka.

Ociera się o mnie, przy moich kostkach

i kładzie przy głowie, by do rana zostać.

czyściec

 wspinam się po ścianach

sama

   zgubiłam się w lesie

echo się niesie

wołam, Cię krzyczę

gdzie jesteś?

przeszukuję własną kieszeń

nie ma w niej Ciebie jest pusta przestrzeń

tonę więc w rzece, w ubraniu, w sukience

tonę gdzieś głęboko w sobie

tonę i w Tobie nareszcie

nie znam prostych słów. znam skomplikowane

nie znam jeszcze Ciebie całego na pamięć

to ja przed Tobą klękam, choć pęka mi sukienka

to Ty mi ją rozdzierasz, choć jest taka piękna

piękna jest zieleń ukryta w butelce

na półprzezroczysta, a soczysta przecież

kocham gdy bierzesz mnie w swoje ręce

kocham te chwile gdy jesteś

nie byłam już dawno w dzikim lesie

już zapominam kim jestem

a jestem czymś więcej, niż szerokim uśmiechem

tak bardzo samotna w tym mieście

ukrywam się wiecznie

rzadko czuję się dobrze

chowam się w norze, tu jest mi wygodnie

jestem upiorem z kokardą na czole

jestem potworem lecz przed tobą się ukorzę

Wilki

Złota łzo, co spływasz po mym szpetnym policzku,

Proszę ocal Go od mej miłości.

W Tobie jest Księżyc rozmyty i drogą do gwiazd

Spływasz po moim szpetnym policzku.

Złota łzo, zamień się w złoty proch,

Nim znikniesz z mego szpetnego policzka.

Wetrę Cię w Jego serce, by ocalić od mej miłości.

Zamienisz je w zimne złoto…