czyściec

 wspinam się po ścianach

sama

   zgubiłam się w lesie

echo się niesie

wołam, Cię krzyczę

gdzie jesteś?

przeszukuję własną kieszeń

nie ma w niej Ciebie jest pusta przestrzeń

tonę więc w rzece, w ubraniu, w sukience

tonę gdzieś głęboko w sobie

tonę i w Tobie nareszcie

nie znam prostych słów. znam skomplikowane

nie znam jeszcze Ciebie całego na pamięć

to ja przed Tobą klękam, choć pęka mi sukienka

to Ty mi ją rozdzierasz, choć jest taka piękna

piękna jest zieleń ukryta w butelce

na półprzezroczysta, a soczysta przecież

kocham gdy bierzesz mnie w swoje ręce

kocham te chwile gdy jesteś

nie byłam już dawno w dzikim lesie

już zapominam kim jestem

a jestem czymś więcej, niż szerokim uśmiechem

tak bardzo samotna w tym mieście

ukrywam się wiecznie

rzadko czuję się dobrze

chowam się w norze, tu jest mi wygodnie

jestem upiorem z kokardą na czole

jestem potworem lecz przed tobą się ukorzę